In het Westen is het ‘zelf’ afgelopen eeuwen grotendeels gelijkgesteld aan wat zich laat zeggen: het bewuste ik dat redeneert, modelleert en verklaart. Het is natuurlijk lastig om precies te zeggen wanneer het ‘diepere weten’ naar de achtergrond is geraakt, maar de veelzeggende uitspraak ‘Ik denk, dus ik ben’ (‘Cogito, ergo sum’) van de 17e eeuwse filosoof René Descartes is veelzeggend. De westerse focus op bewustzijn als maat der dingen is echter te smal. Onder het prominente bewustzijn werkt een veel groter veld — perceptie, timing, gevoel, stilzwijgende kennis — waarin het merendeel van informatie en menszijn zich afspeelt. Een cultuur die alleen het eerste - wat zich laat zeggen - op...
