Kunstmatige intelligentie rukt in hoog tempo op binnen de financiële sector. Een recente studie van JP Morgan laat zien hoe ver die ontwikkeling inmiddels is gevorderd. De bank ontwikkelde AI-agenten die zelfstandig kunnen bepalen hoe een portefeuille moet worden verdeeld tussen aandelen en obligaties, afhankelijk van vier verschillende scenario’s. In backtests over de afgelopen twintig jaar presteerden deze modellen aantoonbaar beter dan de traditionele 60/40-portefeuille, met bovendien een lagere volatiliteit.
Deze uitkomst is veelbelovend, maar de onderzoekers plaatsen zelf een belangrijke kanttekening. De resultaten zijn gebaseerd op historische simulaties en bieden geen garantie dat dezelfde aanpak de komende twintig jaar opnieuw zal werken. Maar er zijn meer risico’s achter bredere AI-adoptie in de wereld van beleggen.
AI zal vermogensbeheer veranderen
Wij verwachten dat AI de komende jaren een steeds grotere rol krijgt binnen vermogensbeheer. In plaats van een vaste verdeling tussen aandelen en obligaties kunnen modellen voortdurend economische data analyseren en portefeuilles aanpassen aan veranderende omstandigheden. Met behulp van AI kunnen bovendien veel grotere hoeveelheden data geanalyseerd en gewogen worden, om zo sneller te kunnen anticiperen op een verandering van het sentiment op de financiële markten. Het kopiëren en opschalen van succesvolle modellen kan in korte tijd een grote vlucht nemen, waarbij ook family offices en de wereld van private banking de nieuwe technologie zal overnemen.
De implementatie van AI kan helpen om een slimmere 60/40 portefeuille te bouwen, of juist een totaal andere portefeuille die beter aansluit bij een wereld van hogere inflatie, geopolitieke spanningen en grotere economische onzekerheid. Dynamische allocatie kan op termijn dan ook tot betere resultaten leiden dan een meer statisch mixfonds, zoals veel banken dat aan hun klanten aanbieden.
Het verleden is niet de toekomst
Toch schuilt hierin ook een fundamenteel risico. AI leert per definitie van historische data. Een model dat optimaal is afgestemd op de afgelopen twintig jaar, is niet automatisch geschikt voor de komende twintig jaar. Dat is extra relevant omdat de wereldeconomie ingrijpend verandert en steeds meer ‘zekerheden’ en vertrouwde correlaties onder druk komen te staan.
De overgang naar een multipolaire wereld, toenemend protectionisme, oplopende schulden en de terugkeer van goud als strategische reserve zijn ontwikkelingen die slechts beperkt in historische datasets voorkomen. AI kan patronen herkennen, maar beschikt niet vanzelf over een visie op deze structurele veranderingen. Ze kan er op cruciale momenten ook volledig naast zitten, juist omdat het zich baseert op een dataset die per definitie niet de volledige werkelijkheid kan vertegenwoordigen.
Meer AI kan ook méér volatiliteit betekenen
Een tweede risico krijgt nog relatief weinig aandacht. Naarmate meer vermogensbeheerders en beleggers vergelijkbare AI-modellen gebruiken, neemt ook de kans toe dat zij tot dezelfde conclusies komen. Ze kopen en verkopen dan steeds vaker tegelijkertijd. Dat kan ook gevolgen hebben voor de stabiliteit van financiële markten. Wanneer veel partijen op hetzelfde moment dezelfde transacties uitvoeren, kan de liquiditeit tijdens stresssituaties snel opdrogen en kunnen koersbewegingen juist worden versterkt. AI maakt markten dus mogelijk efficiënter, maar niet per definitie stabieler.
Bovendien is het de vraag of het voordeel van AI blijft bestaan als iedereen het gaat gebruiken. Volgens de efficiënte markthypothese verdwijnen structurele rendementskansen zodra iedereen dezelfde informatie op dezelfde manier verwerkt. Wat vandaag een concurrentievoordeel lijkt, kan daardoor uiteindelijk juist leiden tot meer gelijkgeschakelde beleggers die hun portefeuille op dezelfde manier door AI laten inrichten.
Een langetermijnvisie blijft onmisbaar
Wij zien AI vooral als een krachtig hulpmiddel, maar voor de langere termijn niet als vervanging van een beleggingsfilosofie. Kunstmatige intelligentie kan enorme hoeveelheden data verwerken en helpen om betere portefeuilles samen te stellen dan het traditionele 60/40-model. Maar uiteindelijk blijft iedere portefeuille gebaseerd op bepaalde aannames over de toekomst.
Juist daarom geloven wij dat een consistente langetermijnvisie op geopolitiek, het monetaire systeem en de grote economische trends onmisbaar blijft. Een goed onderbouwde en doordachte visie biedt houvast wanneer markten grillig worden en algoritmen op hetzelfde moment dezelfde kant op bewegen. AI zal een steeds grotere rol spelen in vermogensbeheer, maar uiteindelijk blijft de belegger de bepalende factor. Zonder kennis over de onderliggende marktbewegingen, is het lastig om het beleggen volledig uit handen te geven aan een model.
Dit artikel verscheen 10 juli in de Geotrendlines Weekly. Wil je meer van dit soort artikelen ontvangen? Laat dan onderaan deze website je e-mailadres achter en lees onze weekupdate een maand gratis!
